Για σενα, άγνωστε φίλε - Major

Για σενα, άγνωστε φίλε

Για σενα, άγνωστε φίλε

Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό… Το πρόσωπό σου παγωμένο… Σ΄ ένα ύφος μυστήριο, που δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα… Είναι χαμόγελο, που πάει να «σκάσει»; Θυμηδία, που παλεύει να κρατηθεί; Μορφασμός δυσφορίας για το… ακατάλληλο της στιγμής; Ποιος ξέρει. Εσύ όμως πάντα εκεί πιστός αποδέκτης των προβληματισμών μου, όταν αποφασίζω να τους αποτυπώσω. Έτοιμος να επικροτήσεις ή όχι. Τι σημασία έχει, άλλωστε… Τον κύκλο των… γνωριμιών σου ήθελες να ανοίξεις και απευθύνθηκες και σε μένα. Οι φιλίες είναι βολικές όταν δεν βασανίζονται, όταν δεν φιλτράρονται, όταν δεν αμφισβητούνται…

Πάει πολύς καιρός από τότε που καταπονούσα το μυαλό μου για να μιλήσω με τρόπο που να δελεάζει. Να κρύψω την έκπληξή μου, τη διαφωνία μου, την οργή, τον θυμό μου. Τον νέο φίλο τον προσεγγίζεις με προσοχή. Τον μετράς, τον ζυγίζεις, τον ψυχολογείς, αποκαλύπτεσαι σιγά σιγά, μη τον ξαφνιάσεις, μη τον τρομάξεις…

Εσύ όμως είσαι ασφαλής επιλογή, μέσα στην εποχή του απόλυτου αυτισμού. Δεν υπάρχει πια ούτε διάθεση, ούτε μυαλό για …στρατηγική νίκης. Εσύ μού προσφέρθηκες κι εμένα δεν μου στοίχισε τίποτα να σε αποδεχτώ. Και να ΄σαι! Κάθε μέρα «παρών» στη ζωή μου. Δεν μιλάς, δεν σ΄ αγγίζω, αλλά είσαι εδώ. Ακροατής πιστός. Σ΄ ένα πεδίο, που δεν προϋποθέτει  συναισθηματική ανασφάλεια. Κι αν σε χάσω, δεν θα πονέσω. Είναι, βλέπεις, η εποχή, που δεν με… παίρνει για ρίσκα. Μόνο που, να!…  Καμιά φορά μου λείπεις κιόλας… Μου λείπει ένα νεύμα, ένα μειδίαμα, ένα άγγιγμα. Μια σιωπή έστω… Να τη δω. Να την αποκωδικοποιήσω… Να σ΄ αγκαλιάσω αυτάρεσκα, επειδή ήταν σωστή η επιλογή μου. Ή να σε διαγράψω θυμωμένα, επειδή λάθεψα.

Πού να φανταστώ, άγνωστε φίλε μου στο fb, ότι θα ΄ρχόταν η στιγμή να μετρώ τους… φίλους μου κατά εκατοντάδες… Ξέφτισαν οι φιλίες, ξέφτισαν κι οι λέξεις… Το εργαλείο έγινε ανάσα, η ανάσα ζωή και η ζωή φυλακή στον εικονικό κόσμο ενός υπολογιστή…

Share This