Ο επιστήμονας που μεγάλωσε τον γιο του μαζί με έναν χιμπαντζή - Major

Ο επιστήμονας που μεγάλωσε τον γιο του μαζί με έναν χιμπαντζή

Ο επιστήμονας που μεγάλωσε τον γιο του μαζί με έναν χιμπαντζή

Ο Δρ. Winthrop Kellogg έβαλε τον γιο του Donald και την υιοθετημένη κόρη του Gua μπροστά σε μια κάμερα. Ο ψυχολόγος ήθελε να συλλάβει μια στιγμή των δυο βρεφών. Η φωτογραφία δεν θα ήταν πρωτότυπη αν ο Donald δεν ήταν άνθρωπος και η Gua χιμπαντζής. Μωρά αμφότερα, πλην όμως με μια διαφορετική διαφορά.

Ο Kellogg και η σύζυγός του Luella, υιοθέτησαν την Gua από την Κούβα όταν ήταν 7,5 μηνών για να δουν αν ένας χιμπαντζής θα συμπεριφερόταν σαν άνθρωπος αν μεγάλωνε μαζί με τον 10 μηνών γιο τους και βρισκόταν σε ένα περιβάλλον με ανθρώπους. Η διατριβή αυτή παραήταν παράξενη για το 1931 όπου οι χιμπαντζήδες σπανίως χρησιμοποιούνταν σε έρευνες πάνω στην συμπεριφορά. Για 9 ολόκληρους μήνες, ο Kellogg, η σύζυγός του και άλλοι ερευνητές παρατηρούσαν σχολαστικά τα δυο μωρά. Το πείραμα σήμερα θα είχε σημάνει συναγερμό τόσο στους ακτιβιστές προστασίας των δικαιωμάτων των ζώων όσο και στις υπηρεσίες προστασίας παίδων.

Δύο χρόνια νωρίτερα ο Kellogg είχε ολοκληρώσει το διδακτορικό του και δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Indiana. Από το ξεκίνημα της καριέρας του είχε ενθουσιαστεί με τα «άγρια παιδιά». «Ποια θα ήταν η φύση του ατόμου που θα είχε μεγαλώσει χωρίς ρούχα, χωρίς ανθρώπινη γλώσσα, χωρίς σχέσεις με άλλους του είδους του;», ρωτούσε στο βιβλίο του που εκδόθηκε το 1933, με τίτλο «The Ape and the Child». Παρότι, υπήρχαν κάποιες λίγες περιπτώσεις παιδιών που μεγάλωσαν στο δάσος, ωστόσο δεν είχαν την επάρκεια να απαντήσουν σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα στην ψυχολογία εκείνη τη στιγμή. Είναι η φύση ή η φροντίδα πιο σημαντική στη διαμόρφωση της ζωής ενός ατόμου;

Το πείραμα του Kellogg διεξήχθη κατά τη διάρκεια της ακμής του κινήματος της ευγονικής, το οποίο έκρινε ότι οι διανοητικές και πνευματικές ελλείψεις ήταν πάντα θέμα της φύσης και είχαν γενετική αιτία. Ο ισχυρισμός αυτός ενισχύθηκε το 1927, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε την στείρωση ατόμων διανοητικά καθυστερημένων. Το πείραμα του Kellogg είχε σκοπό να διαψεύσει αυτήν την θεωρία, αποδεικνύοντας ότι το περιβάλλον παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και συχνά είναι πιο ισχυρό από τα γονίδια.

Μολονότι, οι Kelloggs ισχυρίζονταν ότι συμπεριφέρονταν τόσο στην Gua όσο και στον Donald με τον ίδιο τρόπο, η γονική τους μέριμνα δεν ήταν πάντοτε γεμάτη αγάπη και τρυφερότητα. Φορές, χτυπούσαν με κουτάλια τα κεφάλια των δύο βρεφών για να ακούσουν τη διαφορά στον ήχο ή έκαναν δυνατούς θορύβους για να δουν ποιο από τα δύο μωρά θα αντιδρούσε πιο γρήγορα… Το πείραμα αυτό σήμερα δεν θα είχε καμία τύχη λόγω των πρακτικών που ακολούθησε.

Στους 9 μήνες του πειράματος, η Gua έμαθε να περπατά όρθια, να χρησιμοποιεί πιρούνι, και να έχει ανθρώπινες εκφράσεις, ωστόσο δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσπάθειες του Kellogg, να μιλήσει ανθρώπινα. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το πείραμα σταμάτησε εξαιτίας ανησυχιών της Luella Kellogg η οποία διαπίστωνε ότι ο γιος της Donald υιοθετούσε όλο και πιο πολύ συνήθειες της Gua, αντί να συμβαίνει το αντίθετο. Όταν η Luella, τερμάτισε οριστικά το πείραμα, η Gua απομακρύνθηκε, κλείστηκε σε κλουβί για να γίνει αντικείμενο άλλου πειράματος αργότερα όπου και πέθανε από πνευμονία. Όσο για τον Donald; Μεγάλωσε, έγινε γιατρός και στα 42 του χρόνια αυτοκτόνησε.

Share This