Αμαλία Καβάλη: «Όταν παίζεις αφήνεις στο πλάι την καθημερινότητα σου» - Major

Αμαλία Καβάλη: «Όταν παίζεις αφήνεις στο πλάι την καθημερινότητα σου»

Αμαλία Καβάλη: «Όταν παίζεις αφήνεις στο πλάι την καθημερινότητα σου»

Ονομάζεται Αμαλία Καβάλη, την περασμένη χρονιά υπήρξε η αποκάλυψη της θεατρικής σεζόν, στον «Ορλάντο» που για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Ιώς Βουλγαράκη και μετάφραση Αλέξανδρου Ίσαρη στο θέατρο «Skrow». Εκτός από πολυπρόσωπη προσωπικότητα στο έργο σταθμός της παγκόσμιας δραματουργίας, η Αμαλία Καβάλη ως μοιραία γυναίκα «Στο πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίδη» που σε λίγο καιρό θα ανέβει στο «BIOS», κατόρθωσε να ανατρέψει τη μοίρα των δημοψηφισμάτων. Σε μια απολαυστική συζήτηση που έγινε σε ένα καφέ στο Παγκράτι, η Αμαλία Καβάλη μας μίλησε για το πρώτο της ερέθισμα που την οδήγησε στο να γίνει ηθοποιός, τα χρόνια της στην Σκωτία, για το ποιο είναι εκείνο το στοιχείο στο χαρακτήρα της Βιρτζίνια Γουλφ που ξεχωρίζει, για τα νερά στα οποία η Βρετανίδα συγγραφέας έθεσε τέλος στη ζωή της, αλλά και για τις γειτονιές της Αθήνας τις οποίες αγαπάει περισσότερο.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πρωταγωνιστείς στον «Ορλάντο» της Βιρτζίνια Γούλφ σε σκηνοθεσία Ιώς Βουλγαράκη που παίζεται στο θέατρο «Skrow» . Θα μας πεις περιληπτικά τι είναι ο «Ορλάντο»;
Ο Ορλάντο είναι ένας άντρας που γεννιέται στην ελισαβετιανή εποχή. Ζει 400 χρόνια και στη μέση αυτών ξυπνά έχοντας γίνει γυναίκα.Οι δύο αυτές ιδιότητες είναι δοσμένες με ντε φάκτο τρόπο από τη συγγραφέα. Κατά τη διάρκεια της μακράς ζωής του επιδιώκει τις ακραίες εμπειρίες. Γίνεται από ευγενής τσιγγάνα, από συνεσταλμένη ξέφρενη, από ρομαντική κυνική… Μένει το ερώτημα τι θα καταλάβαινε κανείς αν ζούσε εκατοντάδες χρόνια και ζούσε και ως άντρας και ως γυναίκα. Η παράσταση στηρίχθηκε αρκετά στο στοιχείο του ύπνου που υπάρχει στο μυθιστόρημα. Σε ένα παράξενο μεταφυσικό και φυσικό παιχνίδι ο ήρωας πέφτει τουλάχιστον δύο φορές σε ύπνο διάρκειας επτά ημερών. Σε εμάς, η Ορλάντο αναμένει μια τέτοια ύπνωση και μη γνωρίζοντας αν θα ξαναξυπνήσει, επισκέπτεται τα γεγονότα της ζωής της.

Σου έχει συμβεί να ξυπνήσεις μια μέρα και να δεις τη ζωή σου διαφορετικά;
Σε όλους μάλλον συμβαίνει. Είναι εύκολα και ορατό όταν αλλάζει το εξωτερικό περιβάλλον. Φεύγεις ένα βράδυ από την Κρήτη και το πρωί ξυπνάς στη Σκωτία ή ξυπνάς ένα πρωί και ένας δικός σου άνθρωπος δεν είναι πια στη ζωή.

Πιστεύεις πως αλλάζουν οι άνθρωποι;
Ναι. Δεν λένε και οι ιατροί πως ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου ενδέχεται να αλλάξει μετά από ένα καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο; Με κάποιον τρόπο τα σοκ επιδρούν πάνω μας. Πάντως ο Ορλάντο όταν γίνεται γυναίκα δεν πιστεύει πως έχει αλλάξει ουσιαστικά, λέει: «Είμαι –έχω γίνει– γυναίκα! Μα από κάθε άλλη άποψη παραμένω αυτός που ήμουν και πριν».

Γεννήθηκες και μεγάλωσες στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ποια ήταν η αφορμή για να γίνεις ηθοποιός;
Είχαμε πολύ κοντά στο σπίτι μας θερινό σινεμά. Από μικρή ηλικία πήγαιναμε με τον αδερφό μου. Επειδή ήμουν η μικρότερη της παρέας, συνήθως επιστρέφοντας στο σπίτι τα αγόρια προχωρούσαν μπροστά και εγώ σε κάποια απόσταση πιο πίσω. Έμενα λοιπόν να σκέφτομαι την ταινία που είχα δει. Μου άρεσε αυτή η διαδικασία, η πληθώρα των ερεθισμάτων που ξαφνικά κυκλοφορούσαν μέσα μου, τα οποία δύο ώρες πριν δεν τα είχα καν.

Οι αγαπημένοι σου κινηματογράφοι σήμερα στην Αθήνα ποιοι είναι;
Ο «Ζέφυρος» και η «Αλκυονίς» λόγω της εξαιρετικής επιλογής των ταινιών που προβάλουν.

Τι έκανες στα 17 σου χρόνια στη Σκωτία;
Σπούδασα οικονομικά.

Οι σπουδές σου στα οικονομικά σε έχουν βοηθήσει στην τέχνη της ηθοποιού;
Όταν πρωτομπήκα στη δραματική σχολή αποτελούσαν εμπόδιο, επειδή στα οικονομικά ο συναισθηματικός σου κόσμος σιωπά. Σήμερα με βοηθούν να καταλάβω το πώς λειτουργεί ένα θέατρο, τι σημαίνει για παράδειγμα 10 Ευρώ το εισιτήριο, σε ένα θέατρο 50 θέσεων.

Να επιστρέψουμε στον Ορλάντο, για την ακρίβεια στη Βιρτζίνια Γουλφ. Διαχρονικά έχουμε λιγότερες γυναίκες δημιουργούς, σε σχέση με τους άντρες. Έχεις καταλάβει γιατί συμβαίνει αυτό;
Μάλλον σχετίζεται με τα κοινωνικά εμπόδια. Για παράδειγμα η Βιρτζίνια Γουλφ και η αδερφή της Βανέσσα Μπελ μορφώθηκαν στο σπίτι και δεν είχαν πρόσβαση στην ανώτερη εκπαίδευση ενώ τα αγόρια της οικογένειας είχαν. Γράφει για αυτό στο «Για ένα δικό σου δωμάτιο».

Στη ζωή της η Γουλφ ήρθε αντιμέτωπη με τις πιο άγριες καταστάσεις που μπορεί να ζήσει μια γυναίκα. Βιάστηκε από τον αδερφό της, πέρασε σκληρά ψυχικά νοσήματα και τελικά αυτοκτόνησε. Ποιο από τα έντονα συναισθήματα που αναδείχτηκαν στη ζωή της και στα βιβλία της είναι αυτό που εσύ διακρίνεις πιο καθαρά;
Ακριβώς επειδή γνωρίζουμε αυτές τις καταστάσεις της ζωής της, με μαγνητίζει περισσότερο το χιούμορ της. Είτε τα κομμάτια της φάρσας, είτε του σαρκασμού. Πέρα από τα γραπτά της βλέπεις συχνά στις φωτογραφίες της τα μάτια της έτοιμα να κάνουν σκανδαλιά. Υπάρχει μια γοητευτική αντίφαση.

Τον Ορλάντο τον έγραψε στο πιο χαρούμενο ίσως διάλειμμα της ζωής της. Την περίοδο που ήταν ερωτευμένη με την Βίτα Σάκβιλ- Γουέστ, καρπός του οποίου λέγεται πως είναι και αυτό το βιβλίο. Ως πρωταγωνίστρια του Ορλάντο αυτό το γεγονός πως επιδρά πάνω σου;
Είναι ρομαντικό. Αυτό με συγκινεί…

Ένας Αμερικανός συνάδελφος σου ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο όταν του ανέθεσε ο Σκορτσέζε το 1976 τον «Ταξιτζή», για να καταλάβει καλύτερα το ρόλο, έβγαλε επαγγελματικό δίπλωμα και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα «χτένισε» με ένα ταξί όλη τη Νέα Υόρκη ως επαγγελματίας ταξιτζής, ενώ για τον ίδιο σκοπό ύστερα από 4 χρόνια στο «Οργισμένο Είδωλο» πάλι του Σκορτσέζε, πήρε για τις ανάγκες του ρόλου, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα 12 κιλά . Εσύ για τις ανάγκες ρόλων είτε σήμερα που είναι ο Ορλάντο, είτε αύριο κάποιος άλλος, σου αρέσει πέραν του σεναρίου, να τους μαθαίνεις με πιο άμεσο τρόπο;
Ο Ρόμπερντ Ντε Νίρο είναι από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς του κινηματογράφου, οπότε οι υπόλοιποι παίρνουμε μαθήματα! Με το «Ορλάντο» σίγουρα δε θα γινόταν να συμπεριφέρομαι και να ζω σαν και αυτόν λόγω της φανταστικής χροιάς του. Άντρας δεν μπορώ να γίνω, θα έπρεπε να ζήσω σε ένα κάστρο στην Αγγλία και να έχω υπηρέτες, καταλαβαίνεις ανεβαίνει πολύ το κόστος της παράστασης! Σε άλλη περίπτωση θα εξαρτιόταν από το χαρακτήρα και από τον σκηνοθέτη που οδηγεί την πρόβα.

Οι ερωτευμένοι ηθοποιοί πως παίζουν;
Όταν παίζεις αφήνεις στο πλάι την καθημερινότητα σου. Δεν είσαι ούτε ερωτευμένος, ούτε απογοητευμένος. Για φαντάσου οι καταθλιπτικοί ηθοποιοί πως παίζουν;

Πέραν του ό,τι η Γουλφ γνώριζε Αρχαία Ελληνικά, το 1905 επισκέφθηκε την Ελλάδα και συγκεκριμένα την Αθήνα και την Εύβοια. Ένα ταξίδι για το οποίο έγραψε το βιβλίο: «Ελλάδα και Μάης μαζί». Υπάρχει μια φράση της Γουλφ, δεν θυμάμαι ακριβώς από ποιο βιβλίο της, στην οποίο λέει πως: «Δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί καλά, να αγαπήσει καλά, αν δεν φάει καλά». Στην Ελλάδα της κρίσης, πόσο δύσκολο είναι να δημιουργήσει κάποιος;
Δύσκολη ερώτηση. Από τη μία μπορεί να πηγαίνεις στη δουλειά για να μην σκέφτεσαι όλα όσα πρέπει να αντιμετωπίσεις μετά. Από την άλλη η δουλειά δεν πληρώνεται επαρκώς. Στο δικό μας κλάδο, ελάχιστοι από τους νεότερους ηθοποιούς βιοπορίζονται από το θέατρο. Όσοι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά σπρώχνονται εκτός επαγγέλματος. Βλέπουμε όμως παράλληλα μια Ελλάδα να έχει 1000 παραστάσεις το χρόνο.Ένα φαινόμενο που κινείται ανάμεσα στον πληθωρισμό και την υπέρβαση.

Η Βιρτζίνα Γουλφ φοβόταν το σκοτάδι κάτι που είχε ως αποτέλεσμα όταν κοιμόταν να είχε δίπλα της διαρκώς μια λάμπα αναμμένη. Εσύ έχεις κάποια φοβία;
Τις κατσαρίδες.

Η Βιρτζίνια Γουλφ έθεσε τέλος στη ζωή της στα νερά του ποταμού Ουζ. Τα νερά των ποταμών από τότε που ως βροχή πέφτουν στη γη, μέχρι την ώρα που μπαίνουν στη ροή του ποταμού και στη συνέχεια εκβάλουν σε κάποια θάλασσα ή σε κάποιον ωκεανό με έναν νοητό τρόπο το ταξίδι τους αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Τα νερά του ποταμού που αυτοκτόνησε η Γουλφ, που μπορεί να βρίσκονται σήμερα;
Η Γουλφ ταξιδεύει μέσα μας τόσα χρόνια μετά μέσα από τα βιβλία της. Αυτο είναι το προνόμοιο των συγγραφέων! Ο τρόπος που γράφει η Γουλφ θα μπορούσε κανείς να πεί πως μοιάζει με τη ροή του ποταμού, άλλωστε η τεχνική ονομάζεται «συνειδησιακή ροή». Από τη μια εικόνα πάει στην επόμενη και μετά στην επόμενη… Αν τις ακολουθήσεις μπαίνεις στη δύνη της και συνταξιδεύεις…

Ένα από τα στοιχεία του έργου που με κέρδισαν ήταν η διαχείριση του χρόνου. Μέσα σε 70 λεπτά και χωρίς να λείπει τίποτα από τον Ορλάντο, όταν τελείωσε η παράσταση και έχοντας απολέσει την αίσθηση του χρόνου, αισθάνθηκα πως ήμουν στο κάθισμα του θεατή για χρόνια. Πως το κάνετε αυτό;
Η Ιώ Βουλγαράκη έκανε μια πολύ γερή διασκευή προσπαθώντας να βρει που χτυπάει η καρδιά του βιβλίου. Που είναι το κέντρο του. Από 240 σελίδες κρατήθηκαν εν τέλει οι 13.

Στο δικό σας «Ορλάντο» που χτυπάει η καρδιά του;
Για εμάς είναι σαν η Γουλφ να ρωτάει: «Μπορείς να ζήσεις τετρακόσια χρόνια χωρίς να γερνάς εξωτερικά, να έχεις την άνεση να επισκεφτείς διαφορετικές ηπείρους, να συναναστραφείς διαφορετικούς ανθρώπους, να είσαι και άντρας και γυναίκα, θα είσαι πλήρης;» Κρατήθηκαν λοιπόν τα πιο υπαρξιακά ερωτήματα του βιβλίου. Δεν κοιτάμε τον Ορλάντο σα θαυμαστό άτομο όπως στη διασκευή των Γουίλσον-Πίκνεϊ, ούτε κρατήσαμε τα φαρσικά κομμάτια του βιβλίου, όπως στη διασκευή της Σάρα Ρουλ.

Επειδή γνωρίζω πόσο σοβαρή και συνεπής είναι η Ιώ Βουλγαράκη σε αυτό που κάνει, το γεγονός πως σε αρκετές παραστάσεις είναι παρούσα σημαίνει πως μπορεί να προχωράει και σε αλλαγές, όταν φυσικά αυτό είναι αναγκαίο;
Εγώ προσδοκώ να είναι παρούσα η Ιώ.

Δεν σε αγχώνει;
Το αντίθετο. Με ηρεμεί. Όταν είναι από κάτω δεν αυτοελέγχομαι καθόλου, ακολουθώ τη ροή. Λέω: «θα μου πει μετά η Ιώ». Επειδή η διαδικασία είναι ζωντανή κάθε φορά είναι διαφορετική, άλλες φορές κάτι με εμποδίζει για λίγο άλλες βρίσκουμε κάτι καινούργιο. Δεν αλλάζουν όμως τα δομικά στοιχεία της παράστασης.

Εκτός από πολυπρόσωπη γυναίκα-άντρας στον Ορλάντο σε λίγο καιρό θα πρέπει να λειτουργήσεις και ως μοιραία γυναίκα στο έργο: «Το πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίδη» στο θέατρο BIOS . Θα μας μιλήσεις για αυτό το άγνωστο μέχρι πρότινος έργο;
«Το πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίδη» βρίσκεται στην άλλη πλευρά της θεατρικής βεντάλιας σε σχέση με το «Ορλάντο». Πρόκειται για μια ερωτική κωμωδία, με αρκετά φαρσικά στοιχεία και σύγχρονο χιούμορ.Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζοβάνι Γκουαρέσκι, που πρώτη φορά διασκευάζεται για το θέατρο. Επιλέξαμε να το ανεβάσουμε με τον Γιάννη Σοφολόγη γιατί μας τράβηξε ο τρόπος γραφής του συγγραφέα. Ο Γκουαρέσκι διασκεδάζει γράφοντας, επινοεί συγγραφείς που δεν υπάρχουν, ανακατέβει με το έτσι θέλω το λογικό ειρμό της ιστορίας, παίζει με τους ήρωες του και είναι ταυτόχρονα απόλυτα σύγχρονος ενώ γράφει το 1942. Βαφτίζει ας πούμε τον ένα χαρακτήρα «Κλοτίλδη Τρολ»! Πέραν των δυο πρωταγωνιστικών ρόλων με τον Γιάννη έχουμε διασκευάσει και σκηνοθετήσει από κοινού το έργο.

Ποια είναι η πλοκή του έργου;
Έχουμε δυο κακομαθημένους νέους που αδυνατούν να διαχειριστούντον έρωτα. Αυτός την απορρίπτει, αυτή δεν μπορεί να αποδεχτεί την απόρριψη και του στήνει για αντίποινα μια φάρσα, αυτός πέφτει στην παγίδα αλλά μετά η φάρσα ξεφεύγει από τον έλεγχο και των δυο. Βρίσκονται μπλεγμένοι σε μια απίθανη περιπέτεια, χωρίς ποτέ να σταματούν οι μεταξύ τους συγκρούσεις. Κοινώς δεν προλαβαίνουν να βαρεθούν. Και αυτό είναι ένα ερώτημα. Αν θέλουν να βαρεθούν.

Αν κατάλαβα καλά με «Το πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίδη», ανατρέψατε τη μοίρα των δημοψηφισμάτων στην Ευρώπη, που ποτέ το αποτέλεσμα τους δεν γίνονται πράξη. Ποια είναι η σχέση του έργου σας με τα δημοψηφίσματα;
Δεν το είχα σκεφτεί έτσι! Λοιπόν, στο ScratchNight του Bob Theater Festival κάθε ομάδα παρουσιάζει 15 λεπτά από την παράσταση που θέλει να ανεβάσει και το κοινό ψηφίζει ποια παράσταση επιθυμεί να δει σε ολοκληρωμένη εκδοχή τον επόμενο χρόνο.«Το πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίδη» πήρε μέρος πέρυσι και έλαβε το πρώτο βραβείο.

Έχοντας αφήσει πίσω σου την Κρήτη, ποιες περιοχές της Αθήνας σου αρέσουν περισσότερο;
Μου αρέσει που στην Αθήνα οι περιοχές έχουν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα η μία από την άλλη, όπως το Παγκράτι, τα Πατήσια, το Φάληρο, το Θησείο, το Κουκάκι, οι Άγιοι Ανάργυροι…

-INFO: «Ορλάντο»: Για 7 ακόμη παραστάσεις μέχρι και τις 5 Νοεμβρίου στο θέατρο «Skrow» κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 9μμ. ( Τηλέφωνο Κρατήσεων: 2107235842) Αρχελάου 5, Παγκράτι

-Το «Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη», απο 1 Δεκέμβρη κάθε Παρασκευή Σάββατο και Κυριακή στο υπόγειο του BIOS στις 9μμ.

 

Share This