Παρατηρώντας τα ίδια χαρισματικά παιδιά από το ’71 ως σήμερα - Major

Παρατηρώντας τα ίδια χαρισματικά παιδιά από το ’71 ως σήμερα

Παρατηρώντας τα ίδια χαρισματικά παιδιά από το ’71 ως σήμερα

Την δεκαετία του ’60 ο ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, Julian Stanley συνειδητοποίησε ότι αν έπαιρνε τα καλύτερα μυαλά, τους καλύτερους σε επιδόσεις μαθητές της 7ης τάξης και τους έδινε τις βασικές εισαγωγικές εξετάσεις για το κολέγιο, αυτά τα παιδιά θα βαθμολογούνταν κατά μέσον όρο το ίδιο καλά με τους υποψηφίους σπουδαστές του Λυκείου. Ωστόσο αυτό που ανακάλυψε ήταν πως οι μαθητές της 7ης που πέρασαν τις εξετάσεις εισαγωγής για το κολέγιο και οι οποίοι τα πήγαν καλύτερα από τους υποψηφίους του Λυκείου, διέθεταν αχαρτογράφητες και ανυπολόγιστες ικανότητες. Με άλλα λόγια ήταν αυτό που λέμε «χαρισματικά» παιδιά…

Η μελέτη του Stanley ονομάστηκε “Study of Mathematically Precocious Youth” και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Εδώ και 45 περίπου χρόνια, αφού η μελέτη ξεκίνησε επίσημα το 1971, αναρίθμητα παιδιά –ενήλικες σήμερα- ακολουθούνται από τα σχολικά χρόνια ως σήμερα όπου κάνουν καριέρα, αρκετοί εκ των οποίων είναι πολιτικοί, κορυφαίοι επιστήμονες, διευθύνοντες σύμβουλοι επιχειρήσεων, μηχανικοί, ακόμα και στρατιωτικοί. Ο Stanley απεβίωσε το 2005 αλλά ο ψυχολόγος David Lubinski ανέλαβε ως συνεχιστής της έρευνας μεταφέροντάς την στο Vanderbilt University όπου και τη διευθύνει σε συνεργασία με την Camilla P. Benhow.

Δεν θα αποτελούσε υπερβολή αν έλεγε κανείς πως αυτή η έρευνα είναι η πιο σπουδαία και εμπεριστατωμένη μελέτη για τα χαρισματικά παιδιά. Για τα παιδιά που οι πνευματικές τους ικανότητες δεν συμβαδίζουν με την ηλικία τους. Τα αποτελέσματα της μελέτης αποκαλύφθηκαν εν μέρει προσφάτως και είναι συναρπαστικά. Πρόκειται για μια βαθιά διεισδυτική ματιά μέσα στα μυαλά των πιο φωτισμένων και προικισμένων παιδιών.

-Λανθασμένα κάποια από αυτά που πιστεύαμε για τα χαρισματικά παιδιά
Η πεποίθηση ότι αν κάνεις πάρα πολλά προκειμένου να ενισχύσεις τα ειδικά ταλέντα ενός παιδιού, στο τέλος θα το κάψεις, είναι λανθασμένη. Στην πραγματικότητα δεν είναι απλώς λανθασμένη αλλά απολύτως άκυρη. Ομοίως ανυπόστατη και επικίνδυνη είναι η πεποίθηση ότι τα χαρισματικά παιδιά δεν χρειάζονται καμία πειθαρχία ή καλλιέργεια γιατί έτσι κι αλλιώς θα βρουν τον δρόμο τους…

-Η ευφυΐα και το πάθος είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα
Όταν σκέφτεται κανείς επαγγέλματα που απαιτούν ένα λαμπρό μυαλό, συνήθως σκέφτεται κάποιο είδος επιστήμης όπως η ιατρική. Κι όμως η έρευνα απέδειξε ότι πολλά από τα χαρισματικά παιδιά παρότι είχαν όλη την πνευματική επάρκεια και με το παραπάνω για να ακολουθήσουν σχετικές σπουδές, προτίμησαν να γίνουν νομικοί ή συγγραφείς. Που αν το σκεφτεί κανείς είναι επαγγέλματα που πέρα από μυαλό απαιτούν και πάθος.

-Όταν κάποιος είναι χαρισματικός δεν σημαίνει ότι μπορεί να «δουλέψει» λιγότερο
Το ότι ένα παιδί είναι χαρισματικό δεν σημαίνει ότι πρέπει να διαβάσει λιγότερο. Το ότι πιθανόν ξέρει ήδη όλα όσα πρόκειται να διδαχθεί στις επόμενες τάξεις του σχολείου δεν σημαίνει ότι πρέπει και να τεμπελιάσει. Η προσπάθεια όπως αναφέρει ο Lubinski είναι εκείνη που θα αποφασίσει πόσο μακριά θα φτάσει κανείς.

[photo: harusday@Flickr]

Share This