Υποκειμενικά - Major

Υποκειμενικά

Υποκειμενικά

Τώρα πια, λοιπόν, όταν μου δίνεται η ευκαιρία να εκφράσω «την άποψή μου», την αποψάρα μου, όλες αυτές τις ακλόνητες (τη στιγμή που εκφράζονται) πεποιθήσεις μου, έχω τουλάχιστον την επίγνωση πως και η δική μου είναι μια ακόμα άποψη ανάμεσα στις 7 δισεκατομμύρια απόψεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη – από τις οποίες, βέβαια, ελάχιστες έχουν την τύχη και την ελευθερία να δημοσιοποιούνται. Έχω στήσει την ιδιωτική μου κάμερα, όπως όλοι οι άνθρωποι, σε μια γωνιά και από εκεί παρατηρώ και «κρίνω» και εκφράζομαι. Δεν έχω ούτε δίκιο ούτε άδικο: η οπτική μου γωνία έχει διαμορφωθεί από τις προσωπικές μου εμπειρίες, τα λάθη μου, τα πάθη μου, τις υπερβολές και τις εντάσεις μου, την αγάπη που μπορώ να δώσω και να πάρω, από το γεωγραφικό μου στίγμα, από την οικογένεια, τον έρωτα, τους φίλους, τους «δασκάλους» – και βέβαια από το «τυχαίο», από την καλή ή κακή μου σύνδεση με τους συνανθρώπους, το οικοσύστημα, τη χαρά, τη λύπη, το πνεύμα (που όπου θέλει «πνεί») και, βέβαια, με τον ίδιο μου τον εαυτό.

Έχουμε, λοιπόν, να κουβεντιάσουμε, λέμε τώρα, για μια πετρελαιοκηλίδα. Δεν μπορεί να μην παίξει ρόλο η ανάμνηση της «πίσσας» που κόλλαγε στα πόδια μου, δεκαετία του ’50 και του ’60 στις αμμουδιές της Αλεξάνδρειας ή της Αττικής. Ήταν κάτι σχεδόν «φυσικό». Το θυμάμαι σαν κομμάτι της βουτιάς. Δεν ήξερα ότι ήταν ρύπανση, βρωμιά, πετρέλαιο στην Μεσόγειο. Τώρα, θα μου πείτε, ξέρω. Έχοντας κολυμπήσει για δεκαετίες σε μαγευτικές, κρυστάλλινες, πεντακάθαρες θάλασσες, στις Κυκλάδες και το Ιόνιο, την Πελοπόννησο, την Χαλκιδική, τις Σποράδες, τα Δωδεκάνησα, τον ίδιο τον Αργοσαρωνικό και την παραλιακή μας μέχρι το Σούνιο– τι να πρωτοθυμηθώ – ξέρω πως με τα κατάλληλα εργαλεία οι θάλασσες καθαρίζουν όπως ξέρω πως συμβαίνουν και τέτοια ατυχήματα, κακώς βέβαια.

Δεν μπορώ να πορωθώ με το «ποιος φταίει». Η λογική μου λέει πως φταίει ο πλοιοκτήτης και ο «πετρελαιάς» που ήθελε να εξυπηρετηθεί φτηνά από ένα καράβι γέρικο και παλιό – ο παραγωγός του πετρελαίου δηλαδή. Υποκειμενικά μου φαίνεται απλό: ποιανού είναι το «Αγία Ζώνη»; Από ποιο διυλιστήριο φόρτωσε; Εκεί αρχίζει και τελειώνει η αποψάρα μου: ο πλοιοκτήτης και ο πετρελαιάς πρέπει να τιμωρηθούν και να πληρώσουν όλη τη ζημιά – οι ίδιοι και οι ασφαλιστικές τους. Όλα τα άλλα μου φαίνονται πολύ κακόγουστα. Αλλά είπαμε – αυτή είναι μία άποψη στα 7 δισεκατομμύρια, δεν διεκδικεί διαφορετική μεταχείριση από όλες τις άλλες απόψεις.

Το ίδιο συμβαίνει με όλα τα ζητήματα: Από τον ISIS και την Τζιχάντ, μέχρι τα τελευταία βραβεία ΕΜΜΥ ή την παράσταση του «Ερωτόκριτου» του Μαραμή και του Ρήγου με τον Θοδωρή Βουτσικάκη και την Μαρίνα Σάττι. Οι απόψεις μου για όλα αυτά (και όλα τα άλλα) είναι υποκειμενικές και φιλτραρισμένες από τον εγκέφαλο και την καρδιά μου, απ’ όσα έχω σκεφτεί, μάθει, αγαπήσει, ακούσει, δει. Είμαι φριχτά αρνητικός χωρίς κανέναν σοβαρό λόγο με χίλια δυό και χίλιους δυό. Είμαι παθιασμένα θετικός με πρόσωπα και πράγματα γιατί με ένα χαμόγελο ή μια καλή κουβέντα με κέρδισαν για πάντα.

Όσο για την πολιτική δεν την εκτιμώ και δεν την σέβομαι. Αλλά μ’ αρέσει όπως σ’ άλλους αρέσει το μποξ, το πορνό ή οι ταινίες τρόμου. Την παρακολουθώ και έχω και γι’ αυτήν μια τεράστια αποψάρα που όσο με φιλοξενεί το major.gr θα την μοιράζομαι μαζί σας. Όχι σαν ειδικός και «μέσα στα πράγματα». Μόνο σαν άλλη μια υποκειμενική κάμερα, ένα ακόμα βλέμμα μέσα στα 7 δισεκατομμύρια…

photo: Στέλλα Αλαφούζου

 

Share This